O dwóch spolaryzowanych postawach w psychoterapii oraz w życiu. [i jak to ma się do demografii :) ]

O świecie i psychoterapii opartej na dowodach (evidence based) oraz o świecie i psychoterapii opartej na bezdowodowej niepewności i jej tolerowaniu. 

Jaki świat wybierasz?  Nowy film dla was w linku :) 

Jungowskie "dojrzałe ego" potrafi tolerować trzy rzeczy: niejednoznaczność, lęk i ambiwalencję. To zdolność do znoszenia niewiedzy, tolerowania niepewności.

Tymczasem większość współczesnych terapii — czy to biomedyczny model diagnozy i leczenia, czy dominujące modele traumy — opiera się na dążeniu do pewności, do ustalenia jasnego związku przyczyny i skutku. Zakłada się, że taka pewność ma przynieść ulgę i zmniejszyć lęk. Ale jeśli potrafimy nauczyć się tolerować niejednoznaczność i niepewność, to prowadzi raczej do poszerzenia naszego doświadczenia niż do jego zawężenia do jednego punktu czy jednej przyczyny. A to może być wolnością.

Carl Gustav Jung mówił, że nie tyle rozwiązujemy nasze problemy — nie rozwiązujemy tajemnicy tego, dlaczego jesteśmy tacy, jacy jesteśmy — lecz raczej „przerastamy” nasze problemy. Dokonuje się to poprzez rozwijanie własnej zdolności do życia, poprzez różnorodne doświadczenia i poszerzanie doświadczenia jako takiego. [o czym obszerniej piszę w książce "Praca z cieniem ..."] Podobnie dzieje się w doświadczeniach psychedelicznych. Problem polega na tym, że nie tak opowiada się nam o ich działaniu! Słyszymy raczej, że „zmieniają mózg” albo „leczą traumę z dzieciństwa” — cokolwiek miałoby to właściwie znaczyć. ... Posłuchaj i daj znać w komentarzu co o tym sądzisz !

https://youtu.be/dKFfnJQSpIA

<iframe width="560" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/dKFfnJQSpIA?si=mVwKpR0Ft_5DnxHz" title="YouTube video player" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe>