O psyche i nieświadomości - kilka cytatów z Junga

 Kilka cytatów - inspiracji na dziś oraz mało znane zdjęcie (C Kairos Foundation - z Wikipedii))

1. O reaktywności psychiki

„Psyche nie tylko reaguje; ona udziela własnej, specyficznej odpowiedzi na wpływy, które na nią oddziałują”.

„O pewnych ważnych punktach w psychoanalizie” (1914), DZ 4, § 665.

 

2. Między Duszą a Psyche

Dla Junga Psyche to całość, a Dusza (Soul, Seele) to kompleks (zespół funkcji) /często tożsamy z Animą/Animusem/.

„W trakcie moich badań nad strukturą nieświadomości uznałem, że należy dokonać rozróżnienia między pojęciem duszy i psyché. Psyché ujmuję jako ogół wszystkich procesów psychicznych - świadomych i nieświadomych, duszę ujmuję zaś jako pewien odizolowany zespół funkcji, który najlepiej dałoby się scharakteryzować jako „,osobowość".

Typy psychologiczne (1921), DZ 6, § 799.

 

3. Niepoznawalność nieświadomości

„

„Nigdy nie twierdziłem, ani nie sądzę, bym wiedział, czym jest nieświadomość sama w sobie. Jest ona nieświadomym obszarem psyche. Kiedy mówię o psyche, to również nie udaję, że wiem, czym ona jest i jak daleko sięga to pojęcie. Koncepcja ta leży bowiem po prostu poza wszelkimi możliwościami poznania. Jest to jedynie konwencja nadawania jakiejś nazwy temu, co nieznane, a co jawi się  nam jako psychiczne. Ów czynnik psychiczny, jak pokazuje doświadczenie, jest czymś zgoła odmiennym od naszej świadomości”.

List do pastora Jahna, 7 września 1935, Listy, t. I, s. 196.

 

4.  Mit i Życie

„Nawet jeśli człowiek bez reszty oddał się światu zewnętrznemu, to przecież świat ten nadal istnieje jako przedmiot całkowicie odeń różny; nieświadomy świat obrazów zachowuje się też jak przedmiot całkowicie różny od podmiotu, nawet jeśli człowiek odda się mu bez reszty. Jak nieświadomy świat obrazów mitologicznych przemawia w pośredniej formie przeżywania rzeczy zewnętrznej do tego, kto cały oddaje się światu zewnętrznemu, tak też realny świat zewnętrzny i jego wymagania przemawiają w pośredniej formie do tego, kto całkiem oddał się duszy, albowiem nikt nie może ujść obu tym realnościom. Jeśli ktoś podąża tylko drogą wiodącą na zewnątrz, to musi on żyć swym mitem, jeśli jednak jego droga wiedzie go do wewnątrz, to musi on śnić swe życie zewnętrzne, czyli tak zwane życie realne.”

Typy psychologiczne (1921), DZ 6, § 280.

 

5. Doświadczanie mitu

„Prymitywny umysł nie wymyśla mitów, on ich doświadcza”.

„Psychologia archetypu dziecka” (1940), DZ 9i, § 261.

 

6. Nieświadomość to nie „worek na odpadki” - jak podświadomość u Freuda

„Nieświadomość pod żadnym względem nie jest pustym workiem, do którego wpadają odpadki świadomości, jak to się wydaje w ujęciu Freuda; jest ona drugą połową żywej psyché”.

List do dr. N., 15 lutego 1934, Listy, t. I, s. 143.